الشيخ علي اكبر النهاوندي
386
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع )
حظ : بهره ، نصيب . حظيره : جاى شتر . حليه : زينت . حيازت : گرد آوردن چيزى . حيز : مكان . حيز : مكان . حيلولت : حايل شدن ميان دو چيز . خائب : ترسان . خبط : سخت زدن كسى . خزف : به دست و پا رفتن . خلجان : مودت ، رغبت . خلطه : آميزش . خلطه : آميزش . درفش : پرچم . دنائت : بىباك گرديدن ، فرومايه شدن . دهشت : حيرت ، سراسيمگى . دهليز : مكانى كه ميان دروازه و خانه باشد . ذرارى : فرزندان . ذريه : نسل . ذميمه : پست شمرده شده . راعى : چوپان . رافضه : شيعه . رشيقه : نيكوقامت . رضاع : شيرخوار . رغيف : ستبر كردن ، گرده نان كه براى پختن قدرى پهن كرده باشند . رفرفه : بساط گرانمايه . رفه : تنآسانى ، فراخ و آسان شدن زندگانى . رقاب : ترسيدن ، گردن . رهبت : بيم ، ترس . رهط : دويدن ، لقمه بزرگ برداشتن . زفت : درشت ، فربه . سالفه : گذشتگان . سخيف : پست ، بىارزش . سدانت : پردهدارى . سدرة المنتهى : درختى در بهشت سطوت : حمله بردن . سطوع : منتشر كردن ، بلند شدن . سعايت : خراج و باج گرفتن . سفاك : بىپروا . شامخ : و الا ، بلندمرتبه . شذوذ : نادر ، غريب شدن . شنايع : زشتيها . شوايب : آلودگيها . صايب : راست . صايم : روزهدار . صباوت : خردسالى . صبيحه : طلوع ، صبحدم صعوبت : مشكل گرديدن .